Onopgemerkte progressie

Als trainer van een volleybalteam baal ik er van dat de dames steeds zo negatief zijn. Er zit duidelijk een stijgende lijn in, maar ze blijven maar mopperen. Waarom doen ze dat nou?

Soms zijn we onszelf niet zo bewust van de progressie die we maken terwijl er objectieve aanwijzingen zijn dat we wel degelijk vooruitgaan.

Het kan zijn dat de meiden geen oog hebben voor de vooruitgang, het gewoonweg niet opmerken. We passen ons makkelijk aan nieuwe situaties aan. Vergelijk het eens met dat jij een bekende na een aantal jaren weer eens tegenkomt. Jij zult  eerder opmerken hoe hij uiterlijk is veranderd dan zijn partner dat zal doen, terwijl zij hem iedere dag ziet. Zo zullen de spelers uit je team de week tot week verbeteringen van de service, set-up of smash als gewoon ervaren.

Een andere reden kan zijn dat ze de veranderde situatie negatief interpreteren. In mijn eigen praktijk heb ik daar regelmatig mee te maken als sporters leren zich assertiever op te stellen. Het beoogde voordeel is dat ze zich durven uiten, maar veel vaker voelen sporters zich in eerste instantie enkel maar ellendiger. Ze hebben het gevoel dat ze met hun communicatie anderen kwetsen en/of krijgen boze blikken van anderen omdat men het niet gewend is dat deze sporter assertief reageert. Stel één van jouw volleyballers leert een sprongservice. Op den duur kan dit grote voordelen hebben, maar op korte termijn haalt zij er geen extra punten door binnen. Deze speler kan dit als negatief ervaren: ‘laat mij nou die oude service maar doen, daar scoorde ik ten minste mee’, terwijl jij weet dat het letterlijk een sprong voorwaarts is, die ze heeft gemaakt.

En wat ook vaak gebeurt is dat we onderweg onze doelen bijstellen en de lat hoger leggen. Zo zag ik afgelopen seizoen een schaatsster die zich tot doel stelde om onder de veertig seconden te rijden op de 500m. Dat was haar gelukt, maar nog tijdens het kampioenschap stelde ze haar doel bij naar een lage negenendertiger voor de tweede 500m. Dat gebeurde niet openlijk, maar stiekem in haar achterhoofd, was ze al weer bezig met een negenendertiger. Zo zorgde ze er voor dat ze  toch niet tevreden was.  Jouw team heeft wellicht ook de lat tussentijds wat verschoven.

Aan jou om er achter te komen wat de achterliggende gedachten zijn van de spelers, waardoor ze zo blijven mopperen. Dan kun je aan de hand van je bevindingen een manier zoeken om de vooruitgang objectief inzichtelijk te maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>